Blog
Treinreis in coronatijden
Ik zit in de trein, in de stiltecoupé. Normaal ga ik daar nooit zitten, omdat ik er bloednerveus van word. Er is altijd wel iemand die toch praat en dan raak ik in conflict met mezelf: zal ik er wat van zeggen of niet, zal iemand anders er wat van zeggen? In plaats van de.. Lees verder
Het is maar wat je erin ziet!
Het werd ’t laatste gesprek. Haar man, het was haar tweede, was eergisteren overleden. Zij zelf zou twee dagen later overlijden. De dood gaat rond in het ziekenhuis, altijd al, maar nu vaker… Lees verder
De mooiste lente uit mijn leven
Misschien, misschien is dit wel de mooiste lente die ik in mijn leven tot nu toe meegemaakt heb. Deze lente ontvouwt zichzelf zo mooi in haar eigen tempo; een cadans die ze al sinds de eeuwigheid heeft aangehouden, misschien wel langer zelf. Eerst langzaam, heel langzaam, wordt de natuur wakker door de eerste schijn-warmte die.. Lees verder