Zing mee!

Ik heb een nieuwe hobby. Sinds kort mag ik me lid noemen van de cantorij van de Geertekerk. Zingen deed ik als kind al graag. Op school, in de kerk en met vriendinnen in ons zelf opgerichte bandje ‘Flamingo Italiano’, met zelfbedachte liedjes en zonder dat we noten konden lezen. Noten heb ik nooit goed leren lezen. Ik heb een blauwe maandag in het schoolorkest gezeten, waar ik een blaasinstrument bespeelde. Dat hing ik al snel weer aan de wilgen, omdat ik liever buiten wilde spelen. Zingen bleef ik wel altijd leuk vinden. In mijn tienertijd heb ik zelfs nog een tijdje zanglessen gevolgd.  

Het idee om nu weer iets meer met zingen te doen, ontstond al een jaar geleden. Tijdens de Kerstborrel van mijn werk raakte ik in gesprek met een collega die in een koor zingt. Ze vroeg of ik niet wilde aansluiten. Ik schoof het idee hier van een avond voor vrij te maken voor me uit. De drukte van alledag haalde me in, de maanden vlogen voorbij. Tot ik opnieuw in gesprek raakte over zingen, dit keer met Tien, lid van de cantorij, die het Geertekerk jaarprogramma langsbracht bij ons aan de deur. Zij opperde om bij de cantorij te komen zingen, of in elk geval eens een avond te komen kijken of het iets voor me was. Enthousiast vertelde ze over de instroom van jongere zangers in de cantorij. Daar zou ik mooi tussen passen.  

Ik hakte de knoop door en besloot me aan te melden bij Maarten, die als cantor en organist de muziek verzorgt. Inmiddels, een aantal weken verder, repeteer ik elke maandagavond van half acht tot negen uur met plezier in de kerk, met een groep fijne mensen en een enthousiaste koorleider met humor. Ik voel me er welkom. Én die fietsrit van De Meern naar centrum Utrecht is een fijn extraatje!  

Een dienst met ‘optreden’ van de cantorij heb ik nog niet meegemaakt, maar dat gaat ongetwijfeld ook tof zijn. Ik zou dan ook iedereen die graag zingt en nog twijfelt zich bij Maarten aan te melden voor de cantorij willen oproepen: ga er vooral voor!