Buur(t) Genoten

Naastenliefde

Inmiddels wonen wij sinds vijf jaar op een soort hofje. Elk van onze semi-patio bungalows uit 1990 heeft een heel eigen karakter. Sommige zijn uitgebouwd, hebben in de loop der jaren metamorphoses ondergaan. De inrichting en sfeer binnen en buiten in de tuinen verschilt aanzienlijk. We zijn allemaal anders, hebben andere achtergronden, een ander verleden, maar we worden allemaal ouder en zijn tussen de 60 en 90 jaar.

Hier heerst naastenliefde in de praktijk. Misschien herkenbaar, maar toch zeker niet overal vanzelfsprekend. We zijn echt bereid elkaar te helpen, van advies te dienen, te assisteren bij klusjes. Houden een huis goed in de gaten als mensen weg zijn, geven de kat te eten, laten honden uit. We maken praatjes op straat, adviseren elkaar over belastingen, technische zaken, onderhoud en tuinieren. Ieder brengt zijn speciale talenten in. Komen bij elkaar op bezoek en letten op elkaar of het wel goed gaat, of je als bv. alleenstaande weduwe of weduwnaar wel gezond bent. Rijden iemand naar het ziekenhuis.

Donkere en lichte momenten

We onderhouden druk een buurtapp. Weten daardoor goed wanneer mensen op vakantie zijn. Onze buurtgenoten zijn dol op tradities en feestjes. Elk huis organiseert wel eens wat: verjaardagen, jubilea, Kerstmis, Oud en Nieuw etc. Ieder geeft daar zijn geheel eigen invulling aan en geregeld is iedereen welkom. Wij organiseerden onlangs een high tea bij ons thuis met klassieke muziek. Buren die heel weinig vertrouwd zijn met die muziek kwamen toch en luisterden, waren verwonderd en nieuwsgierig, gaven hun commentaar en beleefden iets nieuws…………

Koningsdag is een absolute favoriet. De dag tevoren komt er een oproep om met elkaar de straat te versieren. Op 27 april verzamelen we ons in de ochtend midden op straat, zingen het Wilhelmus en verheugen ons op de tompoucen! In de middag volgt dan een borrel, soms met muziek uit een oude radio. Ieder brengt zijn eigen hapjes in, zo uit de omliggende huizen uit de oven op de straat gebracht. Maar ook het overlijden van iemand wordt meegeleefd en compassie getoond. We delen onze donkere en lichte momenten in het leven en zijn er voor elkaar. Frank werd een keer door onze naaste buren gevraagd om bij een afscheid als emeritus predikant de bijbel te lezen en het woord te doen. Er heerst warmte en oprechte betrokkenheid. Je zou zeggen bijna het oude Noaberschap…….

Katholiek en protestant

Het merendeel van onze buurtgenoten is van oudsher nog goed katholiek, een enkeling van afkomst protestants en weer anderen niet gelovig. Wij kregen een paar jaar geleden de uitnodiging om Maria-uitvoeringen in de RK kerk bij te wonen in mei en oktober. Meerdere dames hier zijn lid van het zangkoor. Dat hebben we een paar keer gedaan en sindsdien horen we er bij en voelen we ons geaccepteerd! Omgekeerd tonen zij meer belangstelling voor onze manier van geloven, onze opvattingen. Ze vinden vaak het protestantisme nog wel ingewikkeld. Helemaal begrijpen doen ze het niet: al die afsplitsingen, al die verschillende richtingen en overtuigingen. Maar af en toe vertellen we hun over onze ervaringen in de Geertekerk en daar staan ze dan open voor.

Samen zijn we het eens. Uiteindelijk gaat het ons allemaal om Gods liefde. “Heb u naaste lief als uzelve”. Als er een buurt is waar dit dagelijks tot uiting wordt gebracht, dan is het hier wel. Dankbaar zijn we om hier te wonen, we leren iedere keer weer bij van hoeveel er in kleine kring mogelijk is en dat naastenliefde betekenis heeft en ons zin kan geven.

Frederiek Eggink