’t Zijn de kleine dingen….
Geschreven door Fons van den Boogert
We leven in heftige tijden. Niemand heeft het overzicht. Duidingen van steeds nieuwe ontwikkelingen buitelen over elkaar heen. Onoplosbare conflicten tussen landen die te complex zijn om te overzien. Uitspraken van wereldleiders die de volgende dag loze woorden blijken. Feiten die ontkend dan wel verdraaid worden. Ga er maar aan staan. Hoe houden we koers als zoveel zekerheden wegvallen en waar vinden we enig houvast?
Houvast
Ik vermoed dat veel mensen dit herkennen. Tenminste dat is wat ik om me heen zie. En het gekke is dat tegelijkertijd ook alles gewoon doorgaat. Het leven houdt niet op omdat het wereldtoneel zo chaotisch is en de landelijke politiek vast loopt in een voortdurend vooruitschuiven van problemen die om een oplossing schreeuwen.
En natuurlijk wil je iets doen. Maar wat? Je (nog beter) laten informeren over achtergronden, motieven en waarschijnlijke ontwikkelingen, verandert niets. In gesprek gaan over de actualiteit om je verwondering of verontwaardiging te delen leidt alleen maar tot meer verhitting. Tekenen van een petitie, storten van geld voor een goed doel of aansluiten bij een demonstratie zijn maar heel kleine beetjes die misschien wat helpen. Wat vooral blijft is een verlammend gevoel van machteloosheid.
Duizendschoon
Maar dan ineens toen ik twee weken geleden op mijn groentetuin kwam stond daar onverwacht de duizendschoon te bloeien. Al heel lang wilde ik deze onverwoestbare, veelkleurige bloemen op mijn tuin, maar het lukte me maar niet om stekjes van deze ouderwetse plant te krijgen. Alleen zaden waren verkrijgbaar, maar dan moest je nog een jaar wachten voordat er iets te plukken zou zijn. Toch maar op de bonnefooi een zakje gemixte zomerbloemen op een achteraf hoekje over de bodem verdeeld. Een onduidelijke groene woestenij was het gevolg waarin niets van de beoogde bloemenpacht in te herkennen was. In de winter heb ik de wildgroei maar laten staan met het stellige voornemen dat veldje in het voorjaar te ontdoen van die nutteloze stengels en stelen. Totdat ik plotseling overvallen werd door de eerste knoppen in de duizendschoon en het blije gevoel dat me nog dagen bijbleef. En nu heb ik een vaas vol op de keukentafel staan.
Kleine dingen
’t zijn de kleine dingen die het doen. Een liedje van Saskia en Serge – wie kent ze nog – dat 50 jaar geleden hoog op de hitparade stond. Ik moest denken aan hun gezongen boodschap dat een onverwacht gebaar je dag goed kan maken zonder dat de werkelijkheid verandert. Blijkbaar sluit het een het ander niet uit. Geraakt worden door het ongemerkt opbloeien van duizendschoon naast de onvermijdelijke impact van het harde wereldnieuws. Het kan.
