Nostalgie
Geschreven door Bart Kooiman
Ik ben niet erg nostalgisch aangelegd.
Waar mijn familie graag herinneringen ophaalt aan vakanties van vroeger, ben ik zelf liever bezig met de volgende reis. Waar bij mijn ouders de speelgoedbak vol zit met mijn oude speelgoed dat met plakband aan elkaar hangt, geven wij spullen weg waar ‘al’ maanden niet meer mee wordt gespeeld. En waar zij foto’s en tekeningen uit mijn jeugd aan de muur hebben hangen, word ik blij van een mooi nieuw schilderij dat we ergens tegenkomen en waar we niet eerder op zouden zijn gekomen.
Onze oudste zoon Teije (11) speelt deze week in de eindmusical van groep 8 en gaat na de zomer naar de middelbare school. Hij nam laatst afscheid van het Verteluur in de Geertekerk, samen met twee anderen. Komend seizoen wil hij wel gaat helpen in de crèche.
Ik denk terug aan slapeloze nachten met huilbaby Teije op mijn schouder. Aan op woensdagochtend mee mogen in de kleuterklas, om nog even een boekje voor te lezen. Aan zijn enorme behoedzaamheid bij het klimmen in een klimrek. Andere jongens vond hij vaak te wild.
En aan uitbundige kinderen die na de dienst verstoppertje spelen tussen de stoelen in de kerkzaal, onder het blauw-geel-rode licht dat vanuit de glas-in-lood ramen met ze meespeelt.
Hallo nostalgie, daar zat je dus!
Wat een weemoed, wat een hartverscheurend lieve beelden. Ik voel me een soort van dweil onder een lopende kraan. Het zijn gewoon teveel mooie herinneringen om allemaal in me op te nemen en soms weet ik niet waar ik ze laten moet. Eén dezer dagen word ik 40, zou het daar iets mee te maken hebben?
Gelukkig hebben we nog twee kinderen in de basisschoolleeftijd. Die zijn nog volop bezig zulke herinneringen te maken en daar geniet ik nu dus dubbel van. En die nieuwe fase van loslaten, op een andere manier begeleiden en maar zien hoe tiener Teije zijn eigen fouten gaat maken en successen gaat vieren, dat is ook echt een heerlijk vooruitzicht. Leve de toekomst!
Toch ga ik even in de laatjes van het dressoir rommelen, op zoek naar een kindertekening van Teije. Die krijgt een mooi plekje aan de muur.
