Lijken mensen uit je eigen bubbel op jou?

Zaterdag 13 juni was ik in het Catharijne Convent in het kader van het Catharijne & Co festival. Ik volgde een lezing over de vraag: waarom jouw community op jou lijkt en hoe je deze diverser maakt. Om me heen kijkend meende ik dat deze community niet bepaald op mij leek. Moest ik me zorgen maken over mijn keuzes?

Hoe kies je je vrienden?

De spreker startte met aan ons te vragen op grond waarvan wij onze vrienden uitzoeken. Interesses, achtergronden, uiterlijk en sociale rollen, dachten we.

Zondag besloot ik naar de Geertekerk te gaan, want het thema van de dienst sprak me aan en op de liturgie stond een afbeelding van een kat. Voor mij bij uitstek een reden om te gaan, want ik ben dol op katten. De kat had te maken met de lezing tijdens de eredienst van het gedicht de Animistic praise van Christopher Smart, waarin hij zijn kat Jeoffry bezingt en aanleiding noemt God te loven.

Geen twijfel

Aan mijn keus voor deze community hoefde ik nu niet meer te twijfelen. Hier had ik het gevoel dat de mensen op mij leken. Ze waren niet weggebleven vanwege een plaatje van een poes op een liturgie en ook niet vanwege de muziek tijdens de dienst door een goed koor gezongen en door Benjamin Britten gemaakt bij Animistic praise.

En divers

Tijdens het orgelspel raakte ik aan de praat met een man die naast me zat, die koormuziek in een dienst juist vermeed, weinig met gedichten had, maar was gekomen omdat hij een taak had. Ik zat hier dus in een beetje diverse bubbel.