Het belletje

Het belletje – Voor wie maar niet kan stoppen met werken. 

Soms ben ik een paar dagen in een klooster. Niet speciaal voor de religieuze kant, maar meer in het algemeen voor rust voor mijn ziel.  

Eén van de dingen die me het meest opvalt aan het leven van de kloosterlingen, is dat ze nooit gehaast zijn, terwijl ze toch altijd wel met iets bezig zijn. Om jaloers op te zijn! Hoe doen ze dat?  

Zoals je weet, zijn er in het dagritme van een klooster elke dag een aantal korte vieringen of meditatieve bijeenkomsten. Dat verschilt per orde, maar de opzet is overal hetzelfde: Op een vast moment gaat er een belletje en dan weet je: over 5 minuten begint een viering.  Je ziet nooit een monnik rennen naar de kapel, omdat hij ‘nog even een telefoontje kreeg’ of ‘een mailtje moest verzenden’. Blijkbaar hebben ze het grote vermogen om zich niet te laten opjagen door hun agenda. 

 ‘Agenda’, het Latijnse woord dat letterlijk betekent: dingen die te doen zijn.  

Ja, er moet altijd wat. Op je werk, thuis, in een kerkgemeenschap – en ook in een klooster. En je weet ook: het is nooit af. Maar de grote vraag is: laat je je daardoor opjagen tot je erbij neervalt – soms letterlijk – dus: is de agenda de baas – of jijzelf?  

Ik weet echt wel, soms is het lastig om iets uit te stellen. Maar één ding is zeker: structurele uitval kost je meer tijd.  

Luister dus naar het kleine kloosterbelletje. Koop een klein belletje, of misschien is er wel een app voor. En probeer te leren van die nooit gestreste kloosterling. Hé, het belletje gaat. Dan ga ik nu niet meer die mail beginnen – de telefoon gaat uit – en ik loop rustig even weg van mijn werkplek. Ik bel u terug!