Lustrumconcert van het UMA Kamerorkest

Lustrumconcert van het UMA Kamerorkest
Datum 10 november
Tijd 15:00 uur
Locatie Geertekerk
Entree
20 euro

Programma

  • Richard Strauss – Walzerfolge 2 uit Der Rosenkavalier
  • Johannes Brahms – Schicksalslied
  • Ludwig van Beethoven – Negende Symfonie
  • Solisten: Marene Elgershuizen (sopraan), Martine Straesser (alt), Marcel Reijans (tenor), Martijn Sanders (bas)
  • Concerto Cherise & Vocaal Ensemble Frascanti
  • UMA Kamerorkest olv. Marco Bons, dirigent

Kaarten

Achtergrondinformatie

Het UMA Kamerorkest viert haar 25-jarig bestaan met een grootse uitvoering van Beethovens negende symfonie. Met medewerking van Concerto Cherise, Vocaal ensemble Frascanti en solisten Marene Elgershuizen (sopraan), Martine Straesser (alt), Marcel Reijans (tenor) en Martijn Sanders (bas). Naast Beethoven staan ook de Walzerfolge nr. 2 van Richard Strauss en het Schicksalslied van Johannes Brahms op het programma. Zaterdagmiddag 9 november in de Dominicuskerk in Amsterdam en zondagmiddag 10 november in de Geertekerk, Utrecht. Entreekaarten à €17,50 kunnen via de eigen website worden besteld (www.uma-kamerorkest.com). Aanvang van beide concerten is 15:00 uur.

Na de première van Strauss’ opera Der Rosenkavalier waren de critici erg sceptisch over het anachronistische gebruik van walsmuziek. Volgens het libretto speelt Der Rosenkavalier zich af omstreeks 1740 in Wenen terwijl de befaamde ‘Wiener Walz’ pas aan het begin van de 19de eeuw het levenslicht zag. Het publiek liet deze beslommering echter koud en kon de walsen zozeer smaken dat Strauss de walsen uit Der Rosenkavalier bundelde in twee aparte orkeststukken. De UMA vangt het lustrumconcert aan met de Walzerfolge nr. 2 uit Der Rosenkavalier van Richard Strauss.

Van de omvangrijke koorliteratuur die Brahms heeft nagelaten is Ein deutsches Requiem weliswaar het bekendste, maar zeker niet het enige hoogtepunt. Zeker zo mooi is zijn Schicksalslied op54 (Nederlands: lied van het lot) naar een tekst van Holderlin. Het begin van dit werk schildert de serene rust van de goden. Het vervolg schildert daarop als contrast de tragiek van de mensheid die een dergelijke vrijheid niet gegund is. Hoewel hiermee de tekst van Holderlin ten einde was, liet Brahms het niet bij deze conclusie. Een orkestraal naspel roept de rust van het begin in herinnering, om zo datgene uit te drukken wat, volgens Brahms, door de dichter ten onrechte niet werd verwoord.

Ludwig van Beethovens Negende symfonie is een monumentaal werk. Bovendien is het de eerste symfonie waarin gebruik wordt gemaakt van een koor (en zangsolisten) – vandaar de bijnaam ‘Koor’. Beethoven zette in de Finale van zijn Negende symfonie een gedeelte van Friedrich Schillers beroemde ode An die Freude op muziek. De melodie was van een volkse simpelheid, maar door dat eenvoudige materiaal steeds verder en steeds complexer uit te werken, wist Beethoven de boodschap van de verlossing van de mens, die Schillers ode bevat, tot uitdrukking te brengen. ‘Alle Menschen werden Brüder!’.

Opgericht in 1994 door een aantal oud-studenten, is de Utrechtse Muziekacademie uitgegroeid tot een kamerorkest voor goede, enthousiaste amateurmusici en heeft een vaste plaats in het Utrechtse culturele leven. Het UMA Kamerorkest studeert per jaar minstens twee eigen programma’s in en werkt daarnaast graag samen met koren en goede (zang)solisten. Voor het lustrumconcert is samenwerking aangegaan met twee ambitieuze en goede koren: Concerto Cherise uit Utrecht en Vocaal ensemble Frascanti uit Amsterdam.

Agenda