Jaap Marinus – Vernieuwingspredikant

Verbonden met de Geertekerk heb ik een speciale positie. In goed contact met de predikant(en), kerkenraad en verschillende taakgroepen en commissies, zoek ik naar nieuwe wegen voor de kerk. Het is geen geheim dat de ledenaantallen in alle kerken krimpen. De kerken die wel groeien trekken vaak mensen weg bij andere kerken; de dalende lijn is een trend. In een geseculariseerde wereld worden onze gewoontes en gebruiken steeds vreemder. Waar liggen nog kansen voor ons geloof, onze manieren van zingeving, onze (vaak prachtige) gebouwen? Daar ben ik naar opzoek.

Domineeszoon

In de zomer van 1983 ben ik geboren in het Groningse Stadskanaal. We verhuisden vrij snel naar Hoogezand, waar ik tot mijn 24e ben blijven wonen. Daar heb ik het leven opgesnoven, ik wilde alles leren. Van computers tot vechtsporten, van muziek maken tot het lezen van (vaak christelijke) thrillers, ik verdiepte me er graag in. Kerkelijk ben ik altijd zeer actief geweest in Baptistengemeentes in het noorden. Ik speelde gitaar en zong in verschillende bandjes, woonde bijbelstudies, alfa-cursussen en gesprekskringen bij en sloeg geen zondag de kerkdienst over.

Nadat ik een aantal jaren muziekinstrumenten had verkocht en webmaster was in een muziekwinkel, besloot ik in mijn vaders voetsporen te treden. Hij is daar dominee van de lokale Baptistengemeente. Ik wilde mijn leven volledig wijden aan de Bijbel en de bestudering daarvan, dus ging ik hbo-theologie studeren in leefgemeenschap De Wittenberg in Zeist. Algauw bleek dat hoe meer je weet, hoe minder je weet en ik begon te twijfelen aan de God van mijn jeugd. Dat was vrij problematisch in mijn kringen.

Aan het werk voor de Remonstranten

Een aantal zware jaren volgde, zeker op het gebied van zingeving. Waar leef ik nog voor? Is het dan allemaal lucht en leegte? Door een toevallige samenloop van omstandigheden belandde ik in een gesprek op het landelijk bureau van de Remonstranten ten tijde van de campagne. De vraag was of ik zin had in een opdracht om te zoeken naar aansluiting tussen het vrijzinnige gedachtegoed en jongere generaties. Na dit gesprek zei toenmalig voorzitter van de Commissie tot de Zaken (CoZa) Cees de Monchy: “Hij is al remonstrant, hij weet het alleen zelf nog niet.” Hij had gelijk.

Met veel plezier begon ik aan deze schone taak en na een aantal maanden koppelde ik een aantal ideeën terug aan de CoZa. Eén van die ideeën was een proeftuin te starten waar we het vrijzinnig gedachtegoed in een vorm zouden kunnen gieten waar twintigers en dertigers zich toe aangetrokken zouden voelen. Dat project kreeg de naam De Leven en is uitgegroeid tot een vast honk waar twintigers en dertigers aan kunnen sluiten als ze behoefte hebben aan gezelligheid in een gemeenschap waar eigenlijk altijd diepgang te vinden is.

Vernieuwing

Sinds april 2020 mag ik mijzelf vernieuwingspredikant noemen in Utrecht. Het is een ingewikkelde tijd met Corona, maar toch is er een hoop te doen. Ik probeer jullie op de hoogte te houden door af en toe een blogje te schrijven, stukjes voor AdRem en een vaste column in de Geertebrief. Daarnaast heb ik in het begin twee keer een podcast mogen maken die op het alternatief voor een viering te horen was bij radio Geertekerk. Over podcasts gesproken. Samen met Wies Houweling, algemeen secretaris van Vrijzinnigen Nederland, maak ik de podcast ‘Geloven in Sprookjes‘.

Natuurlijk hopen we dat we elkaar snel weer fysiek kunnen ontmoeten. Inmiddels staan er negen mannen te popelen om een mannenpraatgroep op te starten. Omdat ik door corona alle gereserveerde avonden in de Geertekerk heb moeten afzeggen, gaan we binnenkort in tweetallen wandelen. Daar kan een concept uit voortkomen, waar we hopelijk snel mee aan de slag kunnen. Daarnaast is het idee om een kerkdienst vorm te geven samen met een aantal twintigers in Utrecht.


Neem gerust contact met me op via mijn website. Mocht je mijn werk willen steunen, dan kan dat daar ook!