Altijd een mens
Geschreven door Dieuwke Piebenga en Rien Wesseling
“Ik ben Rijksambtenaar”. Onmiddellijk verandert er iets in de blik van mijn gesprekspartner. Razendsnel worden zaken ingevuld. Rustig aan, risico-mijden, negen-tot-vijf. ‘Blauwe mentaliteit’(regels zijn regels) of juist ‘Paarse Krokodil’ naar aanleiding van een reclamespotje enige jaren geleden. Het beeld is gevormd, volgt zoektocht naar bevestiging. Het is aan mij om te laten zien dat ik niet per sé in het stereotype pas. Dat ik diezelfde creatieve, onderzoekende, ondernemende persoon ben die ik was voor ik mij aan de publieke zaak ging wijden.
Hokjes
We doen het allemaal, en we ontmenselijken mensen daarmee. Mensen in hokjes stoppen en ze dan als representant van een groep behandelen. Personen zonder geldige verblijfspapieren noemen we een Illegaal. En Illegalen voldoen in de beleving aan bepaalde kenmerken, zelden fraaie. Hetzelfde met buitenlanders, asielzoekers, arbeidsmigranten. Maar ook aan de happy-side-side-of-life scheren we graag over één kam. Politici deugen niet, ondernemers zijn gewetenloze geldwolven, boeren vernietigen natuur, en op de Zuid-as in wordt alleen maar coke gesnoven en geld wit gewassen.
Waar is de mens? Want het gaat altijd over mensen. Jezus zocht de Filistijnen op. Hij waste de voeten van misdadigers en had oor voor hen die door omstandigheden in een beroerde situatie terecht waren gekomen. Hij deed waar wij tegenwoordig vaak zo bang voor zijn. Steeds de mens zien in wie wij tegenkomen.
Liefhebben
Wat zou het helpen als de Israëliet en de Palestijn elkaar als mens benaderden. En als medemens behandelden. En hetzelfde voor de Rus en de Oekraïner, de Hutu en de Tutsi. Maar ook de Democraat en de Republikein. En ook mijn Syrische buurman en ikzelf. Als we allemaal in staat waren de mens te zien in de ander, en die op persoonlijke merites zouden beoordelen. En dan te beginnen met liefhebben, boosheid kan altijd nog. Als we allemaal dat stukje Jezus in ons aan het woord zouden laten. Dat het even niet ging om ons, onze beelden en overtuigingen, maar om de ander. In al diens naakte menszijn. Want het is altijd een mens.
